Obszary terapeutyczne
1. Neuromodulacja nieinwazyjna (kwalifikacja + protokół)
W zależności od wskazań klinicznych i celu funkcjonalnego stosujemy protokoły neuromodulacyjne, w tym m.in. programy oparte o:
- rTMS (przezczaszkową stymulację elektromagnetyczną) w zakresie m.in. wybranych obszarów poznawczych oraz ruchowych
- TES (przezczaszkową stymulację elektryczną) w precyzyjnie dobranych wskazaniach
- TPS (przezczaszkową stymulację falą akustyczną) – protokoły ukierunkowane na funkcje poznawcze lub funkcje ruchowe, wg oceny klinicznej
- tPBM (fotobiomodulację) jako program wspierający zarówno funkcje poznawcze, jak również nastrój i poprawę jakości snu
Ważne: Dobór metody zależy od wskazania, przeciwwskazań oraz celu (np.ruch / poznanie / sen / zmęczenie). Nie każda technologia jest odpowiednia dla każdego pacjenta.
2. Programy łączone (diagnostyka + interwencja + follow-up)
W praktyce część pacjentów skorzysta najbardziej z protokołów łączonych, gdzie elementem wspólnym jest pomiar wyjściowy oraz kontrola po programie (np. QEEG/ERP i/lub ocena poznawcza). Takie podejście ułatwia podejmowanie racjonalnych decyzji na podstawie parametrycznych wyników monitorowania: kontynuować, modyfikować, czy zakończyć interwencję.
3. Neurorehabilitacja i neurousprawnienie
W programach ruchowych wykorzystujemy ukierunkowaną rehabilitację oraz (w uzasadnionych przypadkach) elementy treningu wspieranego technologicznie. Priorytetem jest funkcja: chód, równowaga, sprawność kończyn, bezpieczeństwo w codziennych aktywnościach.
4. Wsparcie poznawcze i psychologiczne w modelu klinicznym
Jeśli problem dotyczy pamięci/uwagi/wykonawczych, pracujemy w oparciu o ocenę neuropsychologiczną, plan strategii kompensacyjnych oraz trening poznawczy, z kontrolą efektów w czasie.
5. Usprawnianie mowy
Poprzez spersonalizowany dobór rozwiązań terapeutycznych z zastosowaniem w wybranych przypadkach również metod neuromodulacyjnych, mamy możliwość usprawniania mowy w sposób pozwalający na stałe monitorowanie postępów terapii.
Jak monitorujemy efekt?
- Ocena startowa (punkt wyjścia, baseline)
- Kontrola w trakcie programu (jeśli cel chorego tego wymaga)
- Porównanie wyników przed/po oraz opis funkcjonalny (co realnie się zmieniło)
- Decyzja o kolejnych krokach